Denkend aan Groningen

 Denkend aan Groningen, zie ik...
Aardappelen, suikerbieten, graan.
 
Bloemen, vlinders, libellen.
Ganzen zo ver je kan kijken.
Soms een verdwaalde zwaan.
 
Vissen in het water, eenden aan de kant.
Bijen en hommels, mezen en slakken.
 
Wespen, muggen en dazen.
Fazanten in de berm, uitkijken geblazen.
Reeën, hazen.  

En in de verte ligt een dorp.

Leendert

Leendert | 5 Pc. | ≈ 12cm Ø | Scherven op hout

Leendert was een rare vlinder. Leendert was niet bang. Op z’n dooie gemakkie slurpte hij het zweet van onze huid. Je kon ‘m aanraken en dat maakte hem niks uit. Je kon hem zo oppakken. Op-en-neer zwiepend poogden we hem weg te jagen, maar dat ging niet. Leendert bleef plakken.

Leendert zal nu wel dood zijn; vlinders leven niet zo lang. Maar wie weet, want Leendert was een rare vlinder.